نگاهي به جنجال رسانه اي پيرامون انفجار بيدگنه
سالانه چند زاغه در دنيا منفجر مي شود؟

ظهر روز شنبه گذشته در يكي از پادگان هاي سپاه پاسداران انقلاب اسلامي در اطراف تهران، انفجاري به وقوع پيوست كه منجر به شهادت 17 تن از هم وطنانمان و مجروحيت 16 نفر ديگر از آنان گرديد. رسانه هاي دنيا هر از چند گاهي چنين حوادثي را مورد پوشش خبري خود قرار مي دهند اما نحوه ي مواجهه ي برخي از آنان و به خصوص رسانه هايي كه ايرانيان را به عنوان هدف اختصاصي، در حوزه ي كاري خود تعريف كرده اند با حادثه ي روز شنبه قابل تأمل است. به عنوان نمونه، شبكه ي ماهواره اي «بي.بي.سي» فارسي با قطع برنامه هاي عادي خود، به شكلي كاملاً مغرضانه، پرداختن به اين سوژه را در دستور كار خود قرار داد.
در اين راستا يك كارشناس، به اصطلاح در مصاحبه ي زنده از تهران با «بي.بي.سي» مدعي شد كه «مردم تهران وحشت زده و هراسان هستند.» وي هم چنين اين گونه وانمود كرد كه همه ي مردم تهران منتظر حمله ي آمريكا بوده اند و اكنون تصور مي كنند كه آمريكا حمله كرده است!
«جرس» نيز در گزارشي نوشت: «بحث جنگ در ايران در شرايطي بالا گرفته كه چند انفجار مشكوك روز شنبه تهران و اطراف آن را لرزاند و مسؤولان دليل آن را جابه جايي مهمات اعلام كردند.»
به طور كلي اين رسانه ها با تركيب چند محور تبليغاتي و به كارگيري شگردهاي عمليات رواني كوشيدند از حادثه ي انفجار روز شنبه به عنوان اهرمي براي ايجاد التهاب و تنش در جامعه ي هدف استفاده كنند. در يك بررسي اجمالي، اهم محورهاي اين پروپاگاندا را مي توان اين گونه معرفي نمود:
1- بزرگ نمايي حادثه؛
2- القاي حس ترس و ناامني در جامعه؛
3- ايجاد ارتباط ميان حادثه ي انفجار و تهديدهاي اخير نظامي؛
4-ارتباط دهي حادثه با گزارش اخير«آمانو» درباره ي فعاليت هسته اي ايران؛
5- ادعاي آزمايش هسته اي در پادگان ياد شده؛
6-ايجاد شايعه ي عمليات خراب كارانه؛ و...
نحوه ي پوشش و برخورد اين رسانه ها با حادثه ي انفجار اخير چنان است كه گويا اين ماجرا، اتفاقي نادر است كه هر چند سال
يك بار و حتي شايد هر چند دهه يك بار در جهان رخ مي دهد. مرور حوادثي از اين دست ـ يعني انفجارهاي رخ داده در زاغه هاي مهمات نظامي ـ در دنيا طي 15 سال اخير به روشني حاكي از آن است به دلايل متعدد، اين واقعه نه تنها نادر نيست، بلكه موضوعي پرتكرار بوده و سالانه تعداد زيادي قرباني اين حادثه مي شوند. در ادامه، اطلاعات منتشر شده در مورد اين گونه حوادث - شامل تعداد حوادث، آمار تلفات و علت حادثه - طي 15 سال اخير ارايه مي شود.
اين آمار از منابعي مانند: «مركز تحليل اطلاعات ايمني مهمات ناتو» (NATO MSIAC)، «پايگاه بهداشت و ايمني اجرايي انگليس»
(UK EIDAS)، «مركز جهاني ژنو» (GICHD)، «مركز جنوب شرق و غرب اروپا براي كنترل تسليحات سبك» (SEESAC)،«پايگاه توانمندي هاي مواد منفجره ي محدود» (EXCAP) و اخبار منتشر شده در رسانه ها جمع آوري شده است.
گفتني است همان طور كه منابع ياد شده اذعان كرده اند، آمار ارايه شده به دلايل مختلف كامل نيست و آمارهاي واقعي بيش از آن چه در جداول فوق ارايه شده است، مي باشد. هم چنين حوادث انفجاري كه هنگام توليد، استفاده و عمليات هاي خنثي سازي مواد منفجره و مهمات رخ داده در آمارها منظور نشده است. اين آمارها نشان مي دهد به طور متوسط سالانه، 4/15 و ماهيانه 28/1 انفجار در زاغه هاي مهماتي دنيا رخ مي دهد كه با توجه به ماهيت كاري اين پايگاه ها، عجيب به نظر نمي رسد.
نكته جالب ديگر در اين آمار آن است كه تعداد قابل توجهي از اين انفجارها طي سال هاي اخير در زاغه هاي عراق و افغانستان رخ داده كه تحت اشغال آمريكا بوده و لذا اين انفجارها را در عمل بايد در كارنامه كشور آمريكا ثبت كرد.
¤ براي كسب اطلاعات جزئي تر درباره انفجار در زاغه هاي دنيا به آدرس زير مراجعه كنيد:
http://wwwborhanir/NSite/FullStory/News/?Id=2212

  
نقل از روزنامه کیهان۲۹/۸/۹۰